Charles Asprey, Koleksiyoner, Pier Arts Centre’a 50 Eser Bağışladı ve Frieze London’da Yeni Sergisini Açıyor

Charles Asprey, lüks eşya firması Asprey’in bir soyundan gelerek 1990’larda New York’ta Andrea Rosen galerisinde çalışmaya başladı. Londra’ya döndükten sonra koleksiyoncu, galerici ve yayınevi yöneticisi olarak konumunu pekiştirdi; sanat dünyasında tarihsel bir patron modelini yeniden canlandırıyor.

Bu yıl, Asprey, Birleşik Krallık’ın en uzak müzelerinden biri olan Orkney’deki Pier Arts Centre’a koleksiyonundan 50’den fazla eseri bağışladı. Bağış, müzenin koleksiyon çeşitliliğini artırırken, Asprey’in sanat dışındaki bölgelere erişimi genişletme vizyonunu da somutlaştırıyor. Aynı zamanda, pocket‑sized sanat dergisi Picpus’u ortak yürütüyor ve kendi gizli sergi programını sürdürüyor.

Frieze haftasında, Asprey, Londra Invitational sanat fuarında Alessandro Raho’nun yeni tablolarını sergileyerek koleksiyonunu kamuoyuna sunuyor. Fuarda, büyük ticari fuarların yarattığı yoğunluk ve ikincil küçük fuarların artan önemi üzerine eleştirel görüşlerini dile getirerek, butik fuarların geri dönüşünü savunuyor.

Asprey, ilk alımını 1995’te New York’ta Barbara Gladstone Galerisi aracılığıyla bir Matthew Barney fotoğrafı (yaklaşık 3 000 $) olarak hatırlıyor. Son alımı ise Bryan Robertson’ın eski sahibi olduğu Prunella Clough eseri. Noah Davis’ı kaçırdığı için pişmanlık duyduğunu itiraf ederken, hayalindeki iki eser arasında Jay DeFeo’nun “The Rose” (1958‑66) ve Henri Gaudier‑Brzeska’nın “Hieratic Head of Ezra Pound” (1914) bulunuyor.

Asprey, Londra’da Bloomsbury‑Clerkenwell arasındaki galerileri övüyor ve şehrin gürültüsünden kaçmak için Kent’in sahil kasabası Deal’i öneriyor. Bu öneri, onun sanat ve yaşam arasındaki dengeyi koruma çabasını yansıtıyor.