Issy Wood’un Intim Self‑Portreleri Londra Ulusal Portre Galerisi’nde Sergileniyor

Issy Wood, genç Britanya‑Amerikan ressam, dijital görsel kültürün hakim olduğu bir dönemde figüratif resmin yeniden önem kazanmasına öncülük eden bir nesil içinde öne çıkıyor. Çalışmalarında Pierre‑Auguste Renoir’un ‘inci gibi’ döneminden ilham alırken, Hannah Höch ve John Stezaker’ın kolaj dilini, reklam, pornografi, moda ve sosyal medyanın görsel kodlarını harmanlıyor. Sonuçta ortaya çıkan intimi duru hâller ve parçalanmış self‑portreler, izleyicide hem çekicilik hem de rahatsızlık uyandırıyor.

National Portrait Gallery, Londra’da 11 adet self‑portreyi içeren bir sergi açtı ve bu, galeri’nin yeni Artist Focus programının lansmanını işaret ediyor. Sergi 28 Şubat 2027’ye kadar devam edecek ve 2023 yılında üç küçük self‑portre satın alınması, sanatçının ailesi tarafından galerinin tanınan bir kurum olması nedeniyle özel bir anlam taşıdı. NPG mağazasında bu eserlerin kartpostalları ve magnetleri de yer alıyor.

Wood, self‑portrelerini fotoğraf çekimi yerine birkaç gün süren bir resim süreciyle oluşturdu; her bir yüz ifadesi, kendi görünümüyle ilgili kararların milyonlarca varyasyonunu içeriyor. Sanatçı, bu görüntülerin ‘gerçek’ olmadığını, ancak en rızalı fotoğraf olduklarını vurguluyor. Zaman teması da eserlerinde belirgin; 27 yaşında başlayan seri, 50 yıllık bir yayılımı düşünerek kadının yaşlanmasını izlemeyi amaçlıyor. Kendini Rembrandt gibi tarihsel bir diyaloğa soktuğunu ifade ediyor.

Bu sergi, geleneksel portre geleneğini Tudor döneminden günümüze uzatan bir köprü kurarak, çağdaş sanatçının kimlik ve görünüm üzerine sorgulamasını geniş izleyici kitlesine sunuyor.