Movana Chen’in ‘Questioning the Line’ Giyilebilir Kağıt Heykelleri Londra’da Sahne Aldı
Movana Chen, ‘Questioning the Line’ performansını Notting Hill’deki Coronet Theatre’da 14‑17 Ekim tarihleri arasında sergileyerek, kağıttan örülmüş yedi ‘Body Container’ heykelini giyen sanatçılarla insan ilişkileri ve sınırların ötesindeki bağları keşfetti.
Londra’nın Notting Hill semtinde bulunan Coronet Theatre’da 14‑17 Ekim tarihleri arasında gerçekleşen ‘Questioning the Line’ performansı, Movana Chen’in kağıttan örülmüş yedi giyilebilir heykelini sahneye taşıdı. ‘Body Containers’ adı verilen bu heykeller, 2005‑2025 yılları arasında geliştirilen ve harita parçalarından dokunan bir dizi birbirine bağlanabilir obje olarak tasarlandı.
Chen, Hong Kong’dan taşındığı Lizbon stüdyosunda iki on yılı aşkın süredir kağıt şeritlerini örgü iğneleriyle dokuma tekniğini geliştiriyor. Bu teknik, kağıdın doğadan gelmesi ve kırılganlığına rağmen örgüyle güçlü bir yapı oluşturmasını sağlıyor. Eserleri, yakın zamanda Guimarães, Portekiz’deki Contextile 2026 ve Hong Kong’daki Art Basel 2025’in Encounters bölümü gibi uluslararası platformlarda da yer aldı; ayrıca M+ (Hong Kong) ve Queensland Art Gallery/Gallery of Modern Art (Brisbane) gibi koleksiyonlarda bulunuyor.
Performans, pandemi dönemindeki sosyal mesafe ve sınır kapıları deneyimlerinden ilham alıyor. Chen, 2023’te Avrupa’da bir kamyonetle 21 gün süren yolculuğu sırasında, haritaların kağıt parçalarını birleştirerek sınırların ötesinde bir hareketlilik ve doğayla yeniden bağ kurma sürecini yeniden canlandırdı.
Coronet Theatre’in karanlık kutu stüdyosu, önceki gösterilerden farklı olarak daha samimi bir ortam sundu. 50 dakikalık gösteride beş Portekizli ve iki Londralı performans sanatçısı, bedenlerini ‘Body Containers’ ile ikinci bir deri gibi sararak dairesel bir izleyici oturumu etrafında hareket etti. İzleyiciler de daireye oturarak performansın bir parçası haline geldi.
Chen, sahnede doğa seslerinden oluşan bir soundtrack de hazırlayarak, izleyicilere insan dokunuşunun, doğanın ve sınırların ötesindeki bağların önemini hatırlattı. Performans, kağıt gibi kırılgan ama birlikte dokunduğunda dayanıklı bir yapının, toplumsal ilişkilerdeki güven ve özenle nasıl güçlenebileceğini vurguluyor.
